Introducing The Best Dentists Throughout Iran
اصفهان - خیابان سهروردی
خیابان باغ زیار - پلاک 66
021-44963604
031-37740780
Info@omidansalamat.ir
Omidantakhfif@Yahoo.com

دسته بندی ها: مقالات

فوریه 8, 2021 توسط omidan 0 دیدگاه

ایمپلنت فوری

داشتن دندان‌های زیبا می‌تواند نقش تاثیرگذاری در چهره‌ی شما داشته باشد اما ممکن است به هر دلیلی نیاز به کشیدن دندان داشته باشید در این صورت می‌توانید از ایمپلنت دندان به‌صورت فوری یا ایمپلنت فوری که یک روش کاشت دندان بلافاصله پس از کشیدن دندان است استفاده نمایید تا طرح لبخند شما مجدداً زیبایی خود را بازیابد. در این مقاله شما را با ایمپلنت فوری یا ایمپلنت یک روزه، فواید آن و اینکه برای چه افرادی مناسب است بیشتر آشنا خواهیم کرد.

ایمپلنت فوری چیست؟

ایمپلنت یک روزه یا جایگذاری فوری روشی است که در آن ایمپلنت و دندان جایگزین به طور همزمان جایگذاری می‌شوند، نه اینکه بین مرحله‌ی اول و دوم سه تا شش ماه فاصله باشد (مثل ایمپلنت معمولی). این فرآیند فوری که در اصطلاح دندانپزشکی به‌عنوان «بارگذاری فوری» شناخته می‌شود بدین معنا است که می‌توانید در مدت زمان حدود‌ یک ساعت ‌یک دندان جدید بدست آورید.
برای بیمارانی که دندانشان شکسته است‌ یا در شرف از دست دادن دندان هستند، قراردادن ایمپلنت به ‌صورت فوری گزینه‌ی مناسبی برای جایگزینی دندان است. می‌دانیم که هیچ‌کس نمی‌خواهد بدون دندان باشد و ایمپلنت‌های فوری ‌یک راه حل سریع، مقرون به صرفه و با دوام ارائه می‌دهند.
پس از ارزیابی دقیق، اگر شرایط شما اجازه دهد، تیم ما می‌تواند بلافاصله پس از کشیدن دندان ایمپلنت را جاسازی کند. برای ‌یک ایمپلنت سنتی، بین کندن دندان/دندان‌ها و جایگذاری ایمپلنت ‌یک دوره‌ی انتظار وجود دارد که به طور کلی سه تا شش ماه طول می‌کشد.

آیا من برای ایمپلنت به‌صورت فوری مناسب هستم؟

به طورکلی فقط بیمارانی با تراکم کافی استخوان فک و فاقد سایر عوامل خطرزا مانند عفونت، داوطلب بارگذاری فوری هستند (اگرچه با پیوند استخوان می‌توان بر تراکم کم استخوان غلبه کرد).

اگر مطمئن نیستید که آیا شما داوطلب مناسبی برای بارگذاری فوری هستید بهتر است با‌ یکی از پزشکان مجرب ما مشورت کنید که وضعیت خاص شما را بررسی و ارزیابی کند.
مزیت اصلی ایمپلنت‌های فوری این است که آنها دوره‌ی درمان را کاهش می‌دهند و در نتیجه به گزینه‌ای مناسب برای بیمارانی تبدیل می‌شوند که وقت کافی برای انجام مراحل طولانی را ندارند و ‌یا نمی‌خواهند برای مدتی بدون دندان بمانند.

جایگذاری ایمپلنت یک روزه چیست؟

جایگذاری ایمپلنت یک روزه یا فوری زمانی انجام می‌شود که ایمپلنت همزمان با کشیدن دندان طبیعی صورت می‌گیرد. شولته و‌هایمکه در سال ۱۹۷۶ جایگذاری ایمپلنت در حفره‌های تازه را برای اولین بار گزارش دادند و اصطلاحاً آن را «ایمپلنت فوری» نامیدند. در طی سال‌ها مطالعات زیادی انجام شده است که از میزان دوام بالای ایمپلنت‌های فوری خبر می‌دهند. توصیه‌های تخصصی منتشر شده برای جایگذاری تک ایمپلنت پس از کنفرانس اجماع بنیاد توانبخشی دهان (FOR) از ۷ تا ۸ اکتبر سال ۲۰۱۵ بیان کردند که انتخاب دقیق بیمار، برنامه ریزی مناسب برای درمان و جایگذاری دقیق ایمپلنت برای بدست آوردن نتایج قابل پیش بینی و زیبایی ضروری‌اند.

فواید ایمپلنت فوری برای بیمار و پزشک

در موارد مناسب، جایگذاری فوری و بارگذاری فوری مجموعه‌ای از مزایا را برای بیمار فراهم می‌کنند، از جمله زمان درمان کوتاه‌تر و زمانِ به شدت کاهش‌یافته (در صورت وجود) همراه با ‌یک وقفه در ساختمان دندان‌ها زیرا ترمیم‌های زیبایی در روز جراحی انجام می‌شوند. در حقیقت،‌یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که بیماران جایگذاری ایمپلنت به‌ صورت فوری در فک بالا را نسبت به چهار پروتکل درمانی دیگر ترجیح می‌دهند.
جایگذاری ایمپلنت به‌ صورت فوری و provisionalization با قابلیت پیش‌بینی خوبی در طبابت مورد استفاده قرار گرفته‌اند. بارگذاری فوری درواقع نیاز به مداخله‌ی جراحی و روش‌های پیچیده‌ی پیوند استخوان را کاهش می‌دهد که در غیر این صورت ممکن است برای ترمیم برآمدگی‌های جذب شده مورد نیاز باشد. روش ‌یک مرحله‌ای یک گردش کار ساده‌ی جراحی را ارائه می‌دهد و بیمار را به جای دو بار جراحی، تحت ‌یک عمل جراحی قرار می‌دهد. بهبودی‌هایی در تجربه‌ی پس از عمل بیماران با استفاده از روش‌های بی عیب و نقص برای توان بخشی تک‌دندان گزارش شده است. موارد موفقیت آمیزِ پروتکل بارگذاری فوری نیز برای جایگذاری چندین ایمپلنت گزارش شده است.
با همکاری نزدیک جراح دهان، دندانپزشک و تکنسین آزمایشگاه، جایگذاری ایمپلنت به‌صورت فوری و بارگذاری فوری می‌تواند ‌یک پیشنهاد منحصربه ‌فرد (USP) ارائه دهد. این کار می‌تواند بخشی جدایی ناپذیر از استراتژی بازاریابی را تشکیل دهد زیرا تضمین می‌کند که این عملیات دندانپزشکی از جذابیت بیشتری نسبت به عملیات دیگر در مجاورت محلی ‌یا حتی دورتر برخوردار است.

اهمیت انتخاب سیستم ایمپلنت مناسب

برای اطمینان از قابل پیش بینی بودن و موفقیت طولانی مدتِ جایگذاری و بارگذاری فوری باید از‌یک سیستم ایمپلنت دندانی که به طور بالینی اثبات شده و کاملاً بررسی شده استفاده شود. برای جایگذاری تک ایمپلنت NobelActive‌ یک ایمپلنت در حال انبساط و مخروطی فراهم می‌کند که به تدریج استخوان را متراکم می‌کند زیرا تیغه‌های حفاری در راس ‌یک استئوتومی‌ کوچکتر را تسهیل می‌کنند. این کار ایمپلنت را قادر می‌سازد تا به ثبات اولیه‌ی بالایی که برای جایگذاری فوری و بارگذاری فوری لازم است برسد، حتی در شرایطی که ممکن است چالش برانگیز باشد – مانند استخوان نرم‌ یا حفره‌های استخراج دندان.

سوالات متداول


آیا ایمپلنت‌های فوری به اندازه‌ی سایر ایمپلنت‌ها موثر هستند؟
جایگذاری فوری نسبت به انواع دیگر ایمپلنت دندان دارای مزیت‌هایی است. مثلأ دیگر نیازی به ماه‌ها انتظار برای دریافت ‌یک دندان جایگزین نیست و تعداد مراجعه‌ی کمتر باعث صرفه جویی در وقت شما می‌شود. همچنین می‌توانید اطمینان داشته باشید که ایمپلنت‌های فوری شما دقیقاً مانند دندان‌های طبیعی به نظر می‌رسند و کار می‌کنند.
روش جایگذاری فوری می‌تواند معایبی به همراه داشته باشد بیشترین خطر این است که در صورت عدم ادغام کافی استخوان، ایمپلنت در معرض خرابی قرار دارد. اگر استخوان فک زمان کافی برای جوش خوردن مناسب با ایمپلنت را نداشته باشد، این اتفاق می‌افتد. برای جلوگیری از احتمال خرابی ایمپلنت، تیم متخصص ما در مورد جوانب مثبت و منفی این روند با شما صحبت می‌کند.

در طی و بعد از‌یک عمل کاشت فوری چه انتظاری باید داشته باشم؟
ایمپلنت‌های فوری پس از کشیدن ‌یک یا چند دندان آسیب دیده جایگذاری می‌شوند. می‌توان آنها را روی صندلی دندانپزشکی ‌یا بیمارستان انجام داد و تفاوت این دو سناریو در جلسه‌ی مشاوره‌ی اولیه با شما در میان گذاشته خواهد شد.
ممکن است بعد از بهبودی ناحیه‌ی مورد نظر دچار تورم موضعی شوید و چند روز احساس ناراحتی کنید. این بخش طبیعی از روند بهبودی است و در صورت نیاز می‌توان داروی مسکن را تجویز کرد.

چگونه می‌توانم از ایمپلنت‌های دندانی خود مراقبت کنم؟
ایمپلنت‌های دندانی شما دقیقاً مانند دندان‌های طبیعی عمل می‌کنند، بنابراین باید مطمئن شوید که به همان شکل از آنها مراقبت می‌کنید. ما در Smile Solutions علاقه‌ی زیادی به رعایت بهداشت دهان و دندان داریم. با مسواک زدن صحیح و نخ دندان کشیدن روزانه و همچنین مراجعه به دندانپزشک برای چک‌آپ شش ماهه می‌توانید اطمینان حاصل کنید که دندان‌های شما، چه طبیعی و چه ایمپلنت، سالها دوام خواهند داشت.

ایمپلنت‌های فوری چه مدت دوام خواهند داشت؟
ایمپلنت‌های شما ممکن است به مرور زمان دچار ساییدگی شوند، اما این مسئله از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است. به طور کلی می‌توانید انتظار داشته باشید که ایمپلنت‌های فوری شما ۱۰ تا ۱۵ سال دوام بیاورند، به خصوص اگر مراقبت‌های مداوم بهداشت دهان و دندان و ویزیت‌های منظم دندانپزشکی را ادامه دهید.

هزینه‌ی ایمپلنت‌های فوری چقدر است؟
هر بیمار برای دریافت ایمپلنت‌های فوری در Smile Solutions‌ یک برنامه درمانی منحصر به فرد دریافت می‌کند که شامل کل هزینه‌های مربوط به درمان شما خواهد بود. از آنجا که هیچ دو بیماری دارای سطح پیچیدگی‌یکسانی نیستند، هزینه‌ها برای هر بیمار متفاوت خواهد بود.

چه کسی ایمپلنت دندان من را انجام می‌دهد؟

در Smile Solutions مشاوره‌ی اولیه شما و همچنین هرگونه مراقبت بعدی و نگهداری توسط ‌یک دندانپزشک عمومی ‌انجام می‌شود، اما‌ یک متخصص از تمام اجزای جراحی درمان ایمپلنت دندانی شما مراقبت می‌کند. روند ایمپلنت دندان شما شامل متخصصان مختلفی است که با هم کار می‌کنند تا به شما اطمینان دهند که بهترین مراقبت و نتیجه را دریافت می‌کنید، مثل پریودنتیست‌ها، متخصصان لثه و گروه‌های پشتیبانی از استخوان‌های دندانی و لثه‌های اطراف، جراحان فک و صورت که جراحی را انجام می‌دهند (و همچنین در صورت لزوم کشیدن دندان) و دندان سازان متخصص در کار با تاج‌ها و پل‌های ثابت.

تحقق انتظارات
بیماران می‌خواهند به روشی کارآمد و مصلحت آمیز درمان شوند. آنها در هنگام جستجوی راه حل، درمان بی خطر و موثری را می‌خواهند که در کمترین زمان ممکن و با کمترین درد و ناراحتی انجام شود. جایگذاری و بارگذاری فوری از روش‌های ارزشمندی است که پزشک می‌تواند از آنها استفاده کند، اما مهارت و تجربه‌ی دندانپزشک و همچنین انتخاب مورد عناصر اساسی برای اطمینان از نتایج موفقیت‌آمیز در طولانی مدت هستند.

فوریه 8, 2021 توسط omidan 0 دیدگاه

ارتودنسی لینگوال چیست؟

دندان‌ها تاثیر مستقیم بر زیبایی چهره دارند تا جایی که امروزه کلینیک دندانپزشکی با استفاده از انواع خدمات دندانپزشکی سعی در بهبود و اصلاح ایرادات دهان و دندان نموده‌اند. یکی از این اشکالات، نامرتب‌بودن محل قرارگیری آنهاست که با کمک انواع روش‌های ارتودنسی دندان مانند ارتودنسی دیمون و ارتودنسی لینگوال می‌توان فورم آنها را اصلاح نمود. در این مقاله سعی داریم به معرفی ارتودنسی لینگوال و چگونگی نصب آن بپردازیم و مزایا و معایب آن را مورد بررسی قرار دهیم.

آنچه باید در مورد ارتودنسی لینگوال بدانید
بریس های لینگوال جزء گزینه های ارتودنسی هستند که چندان شناخته شده نیستند و در مقایسه با بریس های دیگر دارای مزایای کاربردی و از جمله زیبایی می‌باشند. آنها شباهت های زیادی با دیگر بریس ها دارند، اما به دلیل اینکه در پشت دندان ها نصب می‌شوند، نه در قسمت جلویی که بریس های سنتی قرار داده می‌شوند، از لحاظ راحتی، تناسب با دندان و احتیاط و دقت در نصب تفاوت‌هایی دارند. ما این تفاوت ها را بیشتر بررسی خواهیم کرد و همچنین به عواملی که باید قبل از استفاده از بریس‌های لینگوال در نظر گرفته شوند با جزئیات بیشتری می‌پردازیم.

بریس لینگوال چیست؟

بریس‌های لینگوال مشابه با بریس‌های سنتی هستند از این جهت که براکت‌ها و سیم‌ها در دهان و بر روی دندان‌ها نصب می‌شوند تا کجی دندان‌ها را برطرف کنند. با این حال، بریس‌های لینگوال فرق دارند چون تقریباً کاملاً نامرئی هستند. آنها به جای جلوی دندان‌ها، در پشت دندان‌ها رو به زبان قرار می گیرند. به همین دلیل، بریس های لینگوال امکان احتیاط و دقت بیشتری را برای بیماران ارتودنسی که تمایلی به استفاده‌ی طولانی مدت از بریس‌های سنتی ندارند فراهم می‌کنند. به همین دلیل، بریس‌های لینگوال هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند.

بریس‌های لینگوال چگونه نصب می‌شوند؟

براکت‌هایی که با بریس‌های لینگوال استفاده می‌شوند به طور سفارشی متناسب با دهان هر بیمار و با استفاده از ایمپرشن دندان‌ها ساخته می‌شوند و باید بر روی هر دندان نصب شوند تا بهم ریختگی دندان‌ها را درست کنند. به همین ترتیب، سیم‌های متصل به هر براکت باید به صورت سفارشی ساخته شوند تا بهترین خدمات را برای هر بیمار ارائه دهند.

داشتن تناسب کامل در هنگام نصب بریس‌های زبانی ضروری است زیرا قرارگیری براکت‌ها و سیم‌ها چالش برانگیزتر است. دسترسی به پشت دندان‌ها دشوارتر است و فضای کار برای ارتودنتیست بسیار کمتر است. به منظور قرارگیری صحیح بریس‌های لینگوال، تمام براکت‌ها همزمان با استفاده از یک تری‌های سفارشی بر روی دندان‌ها سیمان کاری می‌شوند تا در جای خود قرار گیرند. در مقابل، بریس‌های سنتی از براکت‌های استاندارد استفاده می‌کنند که به صورت جداگانه و هر کدام روی یک دندان قرار می‌گیرند.

مزایای بریس‌های لینگوال

مهمترین مزیتی که خیلی از بیماران با بریس‌های لینگوال تجربه می‌کنند، توانایی احتیاط و دقت بیشتر هنگام اصلاح دندان‌ها است. به ویژه استفاده از بریس‌های فلزی بزرگ در بزرگسالان به مدت چندین سال گزینه‌ی ایده آلی برای موقعیت‌های اجتماعی یا شغلی آنها نیست. بریس‌های لینگوال در پشت دندان‌ها پنهان شده و تمامی مزایای بریس‌های فلزی را به بیماران ارائه می‌دهند بدون اینکه دیده شوند.

بریس‌های لینگوال علاوه بر اینکه کاملاً نامرئی هستند، در صورت بهم ریختگی زیاد دندان‌ها، مانند چرخش دندان‌ها، بسته شدن شکاف‌های ناشی از کشیدن دندان‌ها یا تنظیم کردن قد دندان‌ها، همانند سایر گزینه‌ها کارآمد هستند. همچنین، هرگونه تغییر رنگ یا لکه‌ی سفید در اثر استفاده از بریس، در داخل دندان‌ها ایجاد می‌شود نه مانند بریس‌های فلزی یا سرامیکی در خارج دندان‌ها. بریس‌های لینگوال برای هر بیمار بصورت سفارشی ساخته می‌شوند و می‌توانند سطح راحتی بیشتری داشته باشند.

معایب بریس‌های لینگوال
بریس‌های لینگوال ممکن است مشکلاتی را برای بیماران مبتلا به اوربایت شدید یا عمیق ایجاد کنند زیرا اوربایت ممکن است فشار زیادی به براکت‌های پشت دندان وارد کند و باعث جدا شدن سریع آنها شود. متخصص ارتودنسی می تواند به شما بگوید که آیا این کار مشکلی برای شما ایجاد می کند یا خیر.

بریس‌های لینگوال همچنین ممکن است مشکلاتی در گفتار ایجاد کنند، به ویژه در حالی که بیماران پس از قرار دادن براکت ها هنوز مشغول به تنظیم آنها هستند. از آنجاییکه بریس‌ها در پشت دندان‌های شما قرار دارند، ممکن است در ابتدا احساس غیرعادی داشته باشید. ممکن است دچار شلی زبان شوید تا زمانی که به آنها عادت کنید زیرا هنگام صحبت کردن، زبان شما به پشت دندان هایتان برخورد می کند. البته این اثر معمولاً با گذشت زمان از بین می‌رود.

همانند اکثر بریس‌ها، ممکن است ناراحتی‌ها یا زخم‌هایی ایجاد شود. در نمونه‌ی بریس‌های لینگوال، درد بیشتر در زبان احساس می‌شود، به ویژه هنگام غذا خوردن یا صحبت کردن. با این حال، هرچه به مدت بیشتری از بریس‌ها استفاده کنید، درد و تحریک آنها کمتر می‌شود.

عوامل دیگری که باید در نظر گرفته شوند

در هر گزینه‌ی ارتودنسی که به بیماران ارائه می‌شود، بیماران باید اولویت های شخصی خود و آنچه که برای سبک زندگی آنها بهتر خواهد بود را در نظر بگیرند. همانند بریس‌های فلزی، غذاهای خاصی وجود دارد که در هنگام استفاده از بریس‌های لینگوال باید از خوردن آنها پرهیز کنید، از جمله غذاهای سفت، ترد یا بسیار چسبناک. غذایی که در پشت دندان های شما گیر می‌کند مستلزم تلاش بیشتری برای تمیز کردن و شستشو است. اگر تمیز کردن و شستشوی بریس‌ها برای شما مشکل ساز است، بهتر است گزینه‌ی دیگری مانند اینویزالاین (ارتودنسی نامرئی) را در نظر بگیرید.

عامل دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد این واقعیت است که بریس‌های لینگوال معمولاً از بریس‌های سنتی گران ترند. بریس‌های لینگوال باید بصورت سفارشی ساخته شوند و لازم است هر براکت کاملاً متناسب با هر دندان باشد. سایر گزینه‌های بریس‌ها استانداردتر هستند و در طولانی مدت مقرون به صرفه‌تر می‌شوند.

مدت زمان استفاده از بریس‌های لینگوال در بیماران متفاوت است. اکثر افراد پس از یک تا دو سال استفاده از آنها به نتیجه‌ی دلخواه خود می‌رسند. موارد شدید ممکن است بیشتر طول بکشد. در طول مدتی که از آنها استفاده می‌کنید، هر چند ماه یکبار باید به طور منظم مراجعه کنید تا تنظیمات انجام شود. مدت زمان لازم برای استفاده از بریس‌های لینگوال معمولاً مشابه با بریس‌های سنتی است.

افزایش علاقه به بریس‌های لینگوال

وقتی بیماران بیشتری به سراغ بریس های لینگوال می‌روند، متخصصان ارتودنسی و دندانپزشکی این گزینه را به عنوان یک جایگزین موثر برای بریس‌های سنتی یا سرامیکی در نظر می‌گیرند. با این حال، هر متخصص ارتودنسی تجربه‌ی نصب و درمان بهم ریختگی های دندان با بریس های لینگوال را ندارد. حتماً از دندانپزشک خود در مورد بریس های لینگوال و اینکه آیا گزینه‌ی مناسبی برای شما هستند سئوال کنید. در بسیاری از موارد، بریس‌های معمولی یا اینویزالاین گزینه‌های بهتری هستند.

فوریه 8, 2021 توسط omidan 0 دیدگاه

علل فاصله‌ بین دندان‌ ها

دیاستما یا فاصله بین دندان ها در بعضی موارد متغیر است و ممکن است یا بسیار کوچک باشد یا فاصله به اندازه ای باشد که قابل مشاهده باشد، در این مقاله قصد داریم شما را با علل، علائم، تشخیص و همچنین راه‌های درمانی که توسط دندانپزشک صورت میگیرد آشنا سازیم. فاصله بین دندان ها مضر نیست و ممکن است در کودکان و بزرگسالان وجود داشته باشد. در کودکان، این شکاف معمولاً با رشد دندان‌های دائمی آنها کاهش می‌یابد. این فاصله‌ بیشتر از ۰.۵ میلی متر است و ممکن است بین هر دندانی ایجاد شود.

درمان به دلایل پزشکی معمولاً ضروری نیست. اما اگر فردی از ظاهر دیاستمای خود خوشش نیاید، می‌توان این شکاف را کم و زیاد کرد.

علل دیاستما

دیاستما در بزرگسالان و کودکان شایع است و ممکن است به علل زیر ایجاد شود:

اندازه‌ی دندان‌ها در رابطه با استخوان فک
اگر دندان‌های فرد نسبت به اندازه‌ی استخوان فک او خیلی کوچک باشد، ممکن است شکاف‌هایی بین دندان‌هایش ایجاد شود. اندازه‌ی استخوان فک و دندان می‌تواند ژنتیکی باشد و این یکی از دلایل ایجاد دیاستما در خانواده است.

دندان‌های افتاده یا کوچکتر از اندازه‌ی معمول
اگر بعضی از دندان‌ها افتاده یا کوچکتر از دندان‌های دیگر باشند، ممکن است دیاستما ایجاد شود.

دیاستما اغلب دندان‌های پیشین لترال فک بالا را درگیر می‌کند – یعنی دندان‌ها در هر طرف دو دندان جلویی فک بالا. اگر دندان‌های پیشین لترال فک بالا افتاده یا نسبتاً کوچک باشند، ممکن است شکافی بین دو دندان جلویی ایجاد شود.

فرنوم لب بزرگ
فرنوم لب بافتی است که از داخل لب بالایی تا لثه‌ی بالای دندان‌های جلویی فک بالا امتداد دارد.اگر این بافت به خصوص بزرگ باشد، می‌تواند باعث ایجاد شکاف بین این دندان‌ها شود.

بیماری لثه
حرکت دندان نشانه‌ای از بیماری پیشرفته‌ی لثه است. در افراد مبتلا به بیماری لثه، التهاب به استخوانِ نگهدارنده‌ی دندان آسیب می‌رساند. در نهایت، ممکن است دندان‌ها شل شده و شکاف‌هایی ظاهر شود.

رفلکس بلع اشتباه
وقتی رفلکس بلع به درستی اتفاق می‌افتد، زبان به سقف دهان فشار می‌آورد. در عوض ممکن است فردی هنگام بلعیدن زبان خود را به دندان‌های جلویی فشار دهد. با گذشت زمان، این فشار مکرر به دندان‌های جلو آنها را به جلو رانده و باعث ایجاد شکاف می‌شود.

عادات
مکیدن شست دست، مکیدن لب، فشار دادن زبان و عادت‌های مشابه می‌توانند دندان‌های جلویی را تحت فشار قرار داده و آنها را به جلو سوق دهند. این کار می‌تواند منجر به دیاستما شود.

افتادن دندان‌های شیری
کودکان در صورت ریزش دندان‌های شیری ممکن است دچار دیاستمای موقتی شوند. وقتی دندان‌های دائمی یا بالغ آنها رشد می‌کنند، این شکاف‌ها معمولاً از بین می‌روند.این نوع شکاف به اندازه‌ای شایع است که دندانپزشکان آن را یک پدیده‌ی طبیعی رشد در کودکان می‌دانند. هیچ درمانی معمولاً لازم نیست.

یک مطالعه‌ در سال ۲۰۱۲ یافته‌های قدیمی‌تر را گزارش داده است که نشان می‌دهد این دیاستماها تقریباً در دو سوم از کودکانی که فقط دندان‌های پیشین مرکزی آنها درآمده رخ می‌دهند. دندان‌های پیشین مرکزی دو دندان صاف در جلوی فک بالا هستند.

علائم
تنها نشانه‌ی دیاستما، فاصله‌ی قابل مشاهده بین دندان‌ها است. اگر دندان‌ها به دلیل بیماری لثه شل شوند، ممکن است فرد احساس درد و ناراحتی کند، به خصوص هنگام غذا خوردن.

علائم دیگر بیماری لثه عبارتند از:

لثه‌هایی به رنگ قرمز روشن
لثه‌های متورم و حساس
خونریزی لثه
عقب رفتن لثه‌ها
بوی بد دهان
لق شدن دندان‌ها


تشخیص
تشخیص دیاستما ساده است – دندانپزشک هنگام معاینه‌ی دندان‌ها فاصله را تشخیص می‌دهد.معمولاً فرد ابتدا هنگام مسواک زدن یا کشیدن نخ دندان متوجه شکاف می‌شود.

درمان
درمان دیاستما ممکن است الزامی نباشد – بخصوص اگر شکاف ناشی از عدم تطابق اندازه‌ی دندان‌ها و استخوان فک باشد، یا اگر در اثر افتادن دندان‌های شیری به وجود آمده باشد.اگر درمان از نظر پزشکی الزامی نباشد، اما فرد به دلایل زیبایی بخواهد فاصله‌ی بین دندان‌هایش را کم کند، یک دندانپزشک می‌تواند در تعیین بهترین روش کمک کند.

گزینه‌های درمان عبارتند از:

بریس‌ها
دندانپزشکان معمولاً دیاستما را با بریس درمان می‌کنند. بریس‌ها به دندان فشار می‌آورند و با گذشت زمان فاصله را کاهش می‌دهند.ممکن است استفاده از یک بریس کامل، حتی اگر فقط یک شکاف وجود داشته باشد، الزامی باشد زیرا حرکت هر دندان بر کل دهان تأثیر می‌گذارد.

روکش‌های ونیر یا باندینگ
به عنوان یک جایگزین برای بریس‌ها، دندانپزشک می‌تواند روکش‌های ونیر را نصب کند یا باندینگ دندان را انجام دهد.این گزینه‌ها به خصوص زمانی مناسب‌اند که دیاستما ناشی از کوچک بودن دندان‌ها باشد. باندینگ دندان به این صورت انجام می‌شود که رزین روی سطح دندان‌ها قرار می‌گیرد و سپس به کمک یک منبع نور سفت و سخت می‌شود.نصب روکش‌های ونیر شامل محکم کردن قطعات ظریف پرسلن روی سطح دندان‌ها است که به صورت سفارشی ساخته می‌شوند.

ایمپلنت‌های دندانی یا بریج
اگر دیاستما به این دلیل رخ دهد که فرد فاقد دندان است (دندان‌هایش افتاده است)، ممکن است به عملیات دندانپزشکی گسترده‌تری مانند ایمپلنت دندان یا بریج دندان نیاز داشته باشد.قرار دادن ایمپلنت‌های دندانی شامل قرار دادن پیچ‌های فلزی در استخوان فک و اتصال دندان‌های جایگزین است.بریج دندان یک دندان کاذب است که توسط یک دستگاه در جایش ثابت و محکم می‌شود که در نهایت به دندان‌های دو طرف شکاف متصل می‌گردد.

عمل جراحی
وقتی دیاستما ناشی از یک فرنوم لب بزرگ باشد، دندانپزشک ممکن است عمل فرنکتومی را توصیه کند – روشی برای از بین بردن بافت اضافی.کودکانِ بزرگتر و بزرگسالان ممکن است برای کاهش فاصله به بریس یا درمان دیگری نیاز داشته باشند. در کودکان خردسال‌تر، ممکن است این شکاف به خودی خود بسته شود.

درمان بیماری لثه
بیماری لثه برای جلوگیری از عفونت دندان و جلوگیری از عوارضی مانند افتادن دندان، باید تحت درمان قرار گیرد.درمان ممکن است شامل جرم‌گیری برای از بین بردن رسوبات از لثه باشد. جرم‌گیری همچنین باکتری‌های عفونت‌زا را از بین می‌برد. علاوه بر این، آنتی بیوتیک‌های موضعی یا خوراکی نیز ممکن است کمک کنند.در موارد شدید، ممکن است برای برداشتن رسوبات عمیق از زیر لثه به جراحی نیاز باشد.هنگامی که لثه‌ها دوباره سالم شدند، ممکن است دندانپزشک از یکی از روش‌های درمانی فوق برای رفع فاصله‌ بین دندان‌ها استفاده کند.

پیشگیری
پیشگیری از تمام موارد دیاستما امکان‌پذیر نیست.

با این حال، اگر بیماری لثه یا عادت‌ها باعث ایجاد دیاستما شوند، رعایت بهداشت دهان و دندان با استفاده از موارد زیر می‌تواند کمک کند:

دو بار مسواک زدن دندان‌ها در روز
نخ دندان کشیدن روزانه
مراجعه به دندانپزشک برای معاینات منظم و پاکسازی دندان‌ها
اجتناب از مکیدن انگشت شست دست و کمک به کودکان در ترک این عادت
اصلاح رفلکس‌های بلع نامناسب


چشم‌انداز کلی
با توجه به علت اصلی دیاستما، چشم‌انداز متفاوت است. با این حال، درمان می‌تواند بیشتر دیاستماها را از بین ببرد یا آنها را کاهش دهد.این شکاف پس از درمان معمولاً بسته خواهد شد، مگر اینکه فرد به عاداتی مانند مکیدن شست دست بازگردد یا از دستورالعمل‌های دندانپزشک خود پیروی نکند.

چه موقع باید به دندانپزشک مراجعه کنیم
اگر شما یا فرزندتان دچار دیاستما (فاصله‌ بین دندان‌ها) شده‌اید و نگران آن هستید، باید با دندانپزشک خود صحبت کنید.انجمن ارتودنتیست‌های آمریکا توصیه می‌کند که متخصصان ارتودنسی تمام کودکان را در سن ۷ سالگی معاینه کنند. یک دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی دندان می‌تواند علت اصلی را تشخیص دهد و در صورت لزوم یک دوره‌ی درمانی را توصیه کند.

خلاصه
دیاستما شکاف بین دندان‌ها است.

طیف وسیعی از عوامل می‌توانند منجر به ایجاد دیاستما شوند – از بیماری لثه گرفته تا نسبت اندازه‌ی دندان به اندازه‌ی استخوان فک. دندانپزشک می‌تواند علت دقیق آن را تشخیص دهد. در بسیاری از موارد، درمان لازم نیست. به هر حال برخی از افراد به دلایل زیبایی تصمیم می‌گیرند که تحت درمان قرار گیرند. روش‌های زیادی برای درمان دیاستما وجود دارد و نتایج آن معمولاً دائمی است و برای همیشه باقی می‌ماند.